نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice

نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice

بازی Sekiro: Shadows Die Twice عنوانی است که نشان می‌دهد FromSoftware می‌تواند خالق سبک جدیدی در کنار سولزبورن باشد و نمایانگر آن است که این استودیو هنوز هم یکی از قوی‌ترین توسعه دهندگان بازی‌های ویدیویی در این صنعت است. در این مقاله با بازی رایانه همراه باشید تا به نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice بپردازیم.

بعد از ساخت بازی‌هایی مانند Dark Souls و Bloodborne، استودیوی FromSoftware تبدیل به منبع الهام و کلاس درسی برای بسیاری از توسعه دهندگان بازی‌های ویدیویی شد. در ابتدا بسیاری تصور می‌کردند که دلیل مشهور شدن بازی‌های این استودیو، تولید عناوینی بسیار سخت برای بازیبازانی بود که از دست بازی‌های به شدت آسانی که در آن زمان در حال منتشر شدن بودند خسته شده‌اند؛ چراکه گیمرهای قدیمی‌تر، علاقه‌ی بیشتری به بازی‌های چالش‌برانگیزتر داشتند. اما پس از تجربه‌ی یکی از بازی‌های این استودیو، فضاسازی قوی محیط‌ها اولین چیزی است که نظر شما را به خود جلب می‌کند. بعد از چند ساعت بازی کردن نیز متوجه خواهید شد که سختی بالای بازی به طرز عجیبی عادلانه است و هیچ سختی غیرمنطقی در بازی حضور ندارد و بعد از زدن چندین باس در بازی، متوجه طراحی قوی و بی‌سابقه‌ی اکثر باس‌ها در بازی خواهید شد. تمام این موارد باعث شده است تا بازی‌های این استودیو طرفداران زیادی داشته باشد. جدیدترین اثر این استودیو، بازی Sekiro: Shadows Die Twice، اوج هنرنمایی این استودیو را به تصویر می‌کشد و این عنوان را تبدیل به بهترین ساخته‌ی آنها تا به امروز می‌کند.

نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice

نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice

اولین چیزی که پس از تجربه‌ی چند ساعته‌ی بازی Sekiro: Shadows Die Twice متوجه آن شدم، تغییر هسته‌ی اصلی بازی نسبت به دیگر عناوین این استودیو بود. وجود نداشتن هیچ‌گونه خط استقامت، اجازه ضربه زدن‌های متوالی به دشمنان بدون هیچ محدودیتی را فراهم می‌کرد. خب قاعدتا این مسئله باید خیلی بازی را آسان می‌کرد چراکه در اکثر بازی‌های گذشته‌ی این استودیو، جاخالی دادن‌های متوالی و زدن چندین ضربه پس از حملات دشمن، کلید اصلی موفقیت در بازی بود. پس منتظر ماندم دشمن ضربه‌ای را بزند و سریعا بعد از جاخالی خود سعی کردم چندین ضربه به دشمن وارد کنم اما در کمال تعجب تمام ضربات من توسط شمشیر او دفع شد! اینجا بود که متوجه شدم که دیگر جاخالی دادن و زدن ضربه‌های متوالی قرار نیست کاری را در این بازی پیش ببرد. این سیستم جای خود را به سیستمی بسیار پیشرفته‌تر و جذاب‌تر داده است که به شما اجازه می‌دهد بدون یک ذره تکان خوردن و جاخالی دادن، دشمنان را بکشید. شخصیت اصلی و تمام دشمنان بازی، نوار جدیدی به نام Posture دارند که عملا گارد و دفاع هر شخصیت در بازی به حساب می‌آید. شما با استفاده از شمشیر خود می‌توانید در برابر حملات دشمن از خود دفاع کنید اما این کار باعث پر شدن نوار “پاسچر” شما می‌شود و با شکستن نوار، شما در وضعیت خطرناکی قرار خواهید گرفت که دشمن با یک ضربه می‌تواند کارتان را تمام کند؛ اما اگر شما بتوانید دقیقا لحظه‌ی قبل از خوردن ضربه‌ی دشمن، دکمه گارد گرفتن را فشار دهید، شخصیت اصلی ضربه‌ی وارد شده را Deflect یا همان دفع می‌کند که باعث می‌شود خط نوار پاسچر حریف به جای شما پر شود! به این معنی که اگر بتوانید با زمان‌بندی‌های دقیق حرکات دشمنان را در لحظه‌ی آخر دفع کنید و پس از آن چند ضربه به دشمن وارد کنید، نوار پاسچر آنها سریعا پر می‌شود و با شکستن نوار پاسچر، بدون آنکه آسیبی به خط سلامتی دشمن هم زده باشید می‌توانید آنها را درجا بکشید. به عبارتی در بازی Sekiro شما می‌توانید دشمنانی که خط سلامتی کاملی هم داشته باشند را از طریق شکستن پاسچر آنها درجا بکشید. از این رو هسته‌ی گیم‌پلی بازی تفاوت بسیار زیادی با عناوین دیگری که تجربه کرده‌اید دارد و برای کشتن یک باس لازم نیست تا خط جان او را تا آخر کم کنید. البته هنوز هم می‌توان روش کم کردن جان را پیش برد اما این کار آنقدر سخت و تقریبا غیرممکن است که به همین دلیل Sekiro را سخت‌ترین ساخته‌ی این استودیو می‌دانند در صورتی که اگر سیستم دفاعی بازی را کامل یاد بگیرید، شاید بتوان گفت که سختی این عنوان خیلی کمتر از بازی‌های قبلی این استودیو است.

نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice

وقتی بازی جدیدی از استودیوی FromSoftware روانه‌ی بازار می‌شود، شاید سوال اول طرفداران این است که باس‌های این عنوان قرار است چگونه باشد. Sekiro شاید تنها بازی این استودیو باشد که باس‌ها در آن قرار نیست تبدیل به کابوس شب‌هایتان شود! در ابتدا باید بگویم که Sekiro برعکس بازی‌های قبلی این استودیو، آنچنان باس‌محور نیست و تلاش کرده است تا به جای تعدد باس‌ها، در محیط‌های عادی بازی از مینی‌باس‌های متعدد و متنوع استفاده کند که زدن بسیاری از آنها اختیاری است. با کشتن مینی‌باس‌ها، آیتم‌هایی را دریافت می‌کنید که با استفاده از آنها می‌توانید خط سلامتی و میزان نوار پاسچر خود را بیشتر کنید که زدن آنها را ارزشمند می‌کند. از آنجا که هسته‌ی گیم‌پلی بازی کامل تغییر کرده است، بازی تمام تلاش خود را می‌کند تا شما روش‌های قبلی که در سری سولز پیاده می‌کردید را فراموش کنید و سیستم جذاب دفاعی بازی را یاد بگیرید. اولین باسی که شما در برابر آن قرار می‌گیرید، ضربات محدودی دارد، در برابر ضربات شما هیچ‌گونه دفاعی نمی‌کند، صدمه‌ی نسبتا کمی با ضرباتش به شما وارد می‌کند و به راحتی می‌توان حرکاتش را دفع کرد تا پاسچر او را شکست. همانند دشمنان عادی، پاسچر باس‌های بازی را هم می‌توان شکست تا بدون کم کردن خط سلامتی آنها، درجا آنها را بکشید! از آنجا که شما چنین برتری نسبت به باس‌های بازی دارید، آنها معمولا بیشتر از یک خط سلامتی دارند که به تعداد نقطه‌های قرمز بالای خط سلامتی آنها بستگی دارد. با هر بار تمام کردن یک خط سلامتی باس، یکی از نقاط خاکستری می‌شود و خط سلامتی بعدی باس‌فایت فعال می‌شود. مینی باس‌ها هم معمولا بیش از یک خط سلامتی دارند اما هیچ‌گاه بیش از دو خط سلامتی ندارند تا تبدیل به باس نشوند. باس‌های بازی با تعادل و به آرامی قوی‌تر می‌شوند و به جز باس دوم و آخر بازی، هیچ کدام سختی ناگهانی را در برابر شما قرار نمی‌دهند. عملا با شروع هر باس، بعد از یکی دو ساعت متوجه خواهید شد که سختی مبارزات با باس‌ها کاملا عادلانه است و هیچ‌گونه سختی غیرمنطقی در باس‌ها وجود ندارد. به دلیل یک سری وقایع داستانی، شخصیت شما بعد از کشته شدن می‌تواند دوباره زدن شود و حتی در محیط‌های باس‌فایت‌ها نیز می‌توان از این قدرت استفاده کرد. با جلوتر رفتن در بازی، این تعداد بیشتر خواهد شد تا زمانی که شخصیت شما تا سه بار می‌تواند زنده شود! دلایلی زیادی می‌تواند برای این تصمیم‌گیری وجود داشته باشد؛ مهم‌ترین آن مجازات مرگ در Sekiro است بیشتر از تمام بازی‌های قبلی این استودیو گریه‌ی شما را در می‌آورد. شما با کشتن دشمنان XP و پول دریافت می‌کنید. XP برای لول آپ کردن استفاده می‌شود که برعکس بازی‌های قبلی، بر روی سلامتی یا قدرت ضربه تاثیر ندارد؛ بلکه با XP باید توانایی‌های مختلفی که در درخت توانایی بزرگ و متنوع بازی وجود دارند را آزاد کنید. این توانایی‌ها می‌تواند گیم‌پلی بازی و مبارزات آن‌ را دچار تغییرات زیادی کند و تنوع بالایی را به بازی اضافه کنند. پول نیز در بازی برای خرید آیتم و برخی ارتقاها استفاده می‌شود و اهمیت بالایی دارد. با کشته شدن با برگشتن به نقطه‌ی ذخیره قبلی (که همانند Bonefire ها در بازی حضور دارند)، شما نصف XP و نصف پولی که تا به اینجا جمع کرده‌اید را از دست خواهید داد و روشی برای برگردادن آن وجود ندارد. مجازات دوم پس از مرگ‌های متوالی رخ می‌دهد که NPC های بازی دچار بیماری خاصی می‌شوند و پیش بردن ماموریت‌های جانبی مربوط به آنها غیرممکن می‌شود. البته این بیماری با استفاده از یک آیتم کمیاب مداوا می‌شود. شاید با این گفته‌ها فکر کنید که با بازی بسیار سختی رو به رو هستید اما در واقعیت این عنوان اصلا قصد اذیت کردن شما را ندارد. قرار نیست تا مدام در تله‌های مختلف بمیرید یا با پرت شدن از صخره به پایین کشته شوید. جالب است بدانید که تقریبا قبل از هر باس‌فایت، یک محل ذخیره‌سازی وجود دارد تا در صورت کشته شدن، بلافاصله بتوانید دوباره با باس مورد نظر بجنگید و نیازی به طی کردن مسافت‌های طولانی برای رسیدن به باس نباشد.

برعکس دیگر بازی‌های فرام‌سافتور، قرار نیست که اسلحه یا زره برای شخصیت اصلی پیدا کنید و سلاح و لباس شما تا آخر بازی تغییر نمی‌کند. سازندگان از روش دیگری برای تنوع بخشیدن به بازی استفاده کرده‌اند که جذابیت بازی را تا حد زیادی بالاتر برده است. شخصیت شما یک شینوبی است و با پیشروی در بازی، آیتمی به نام Shinobi Prosthetic در دسترس شما قرار می‌گیرد که با جلو رفتن در بازی و ارتقا دادن آن، توانایی‌های زیادی به شخصیت شما اضافه می‌شود.

برای مثال شما می‌توانید تیغ پرتاب کنید، با تبری بزرگ سپر دشمنان را بشکنید، دشمنان را آتش بزنید یا سپری بزرگ بسازید که از شما در برابر گلوله و تیرها محافظت کند. این وسیله، قابلیت‌های زیادی به شما می‌دهد تا شما بتوانید مبارزات بازی را با روشی که دوست دارید جلو ببرید. درخت مهارت بازی به شدت ارزشمند و کارآمد است و به شخصه کمتر بازی را دیده‌ام که توانسته باشد چنین درخت مهارت ارزشمندی را طراحی کند. یک درخت بزرگ برای ارتقای Shinobi Prosthetic و درختی بزرگ دیگری برای توانایی‌های شخصیت اصلی در بازی وجود دارد. بسیاری از این توانایی‌ها می‌تواند مبارزات و گیم‌پلی بازی را دچار تغییرات بزرگی کنند؛ برای مثال یکی از هیجان‌انگیزترین توانایی این درخت، توانایی دفاع در برابر ضربات نیزه‌ها است که شخصیت شما می‌تواند با لگد گذاشتن بر روی نیزه‌ی دشمن، به نوار پاسچر او صدمه شدیدی وارد کند یا اگر دشمنی با نیزه‌ یا شمشیر خود ضربه‌ای چرخشی بزند، از روی این ضربه بپرید و با لگد زدن به حریف، نوار پاسچر او را به راحتی پر کنید. مخفی‌کاری نیز یکی از بخش‌های بسیار مهم بازی به حساب می‌آید و اگر شما از این قابلیت استفاده نکنید، در پیشروی در محیط‌های بازی دچار مشکلات بزرگی می‌شوید. مخفی‌کاری بازی اصلا پیچیده نیست و هوش مصنوعی دشمنان هم در بخش مخفی‌کاری نسبتا ضعیف طراحی شده است تا بازیبازها تشویق به استفاده از مخفی‌کاری شوند. شما می‌توانید به آرامی پشت دشمنان بروید و با یک ضربه، درجا آنها را بکشید. نکته‌ی مثبت دیگر آن است که هیچ مینی‌باسی بیش از دو خط جان در بازی ندارد شما می‌توانید با مخفی‌کاری، به راحتی یک جان آنها را از بین ببرید. از آنجا که شخصیت اصلی با استفاده از طناب می‌تواند بر روی ساختمان‌ها یا درخت‌ها برود، مخفی‌کاری بازی مختص به راه رفتن روی زمین نمی‌شود و شما با پرش ناگهانی بر روی دشمنان می‌توانید یکی از آنها را به راحتی بکشید. ویژگی‌های بسیار متنوع در بخش مبارزات، باعث می‌شود تا Sekiro یکی از جذاب‌ترین اکشن‌های شمشیری چندین سال گذشته باشد و حتی جذابیت و هیجان بیشتری نسبت به بسیاری از عناوین هک اند اسلش داشته باشد.

نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice

با اینکه گیم‌پلی همیشه در راس بازی‌های فرام‌سافتور است و داستان بیشتر در آیتم‌ها به صورت گنگ روایت می‌شود، داستان بازی Sekiro: Shadows Die Twice کاملا واضح و خطی در قالب دیالوگ‌ها و کات‌سین‌های مختلف روایت می‌شود. داستان بازی در مورد خون اژدها است؛ خونی که دارنده‌ی آن را به طور کامل نامیرا می‌کند. شخصیت اصلی بازی به عنوان یک شینوبی، وظیفه داشته است تا از دارنده‌ی این خون حفاظت کند اما به دلایلی در ماموریتش شکست می‌خورد. دارنده‌ی این خون که Kuro نام دارد، برای آنکه شینوبی محبوبش کشته نشود، عهد اژدها را با او می‌بندد و این عهد باعث شده است تا شخصیت اصلی بازی نیز عملا نامیرا باشد. بازی در زمان Sengoku ژاپن جریان دارد؛ زمانی که خاندان‌های مختلف ژاپن سعی در یک پارچه کردن آن را داشتند و این روند باعث ایجاد جنگ‌ها و آشوب‌های زیادی در این کشور شد. شما در طول بازی با خاندان Ashina سر و کله می‌زنید که در معرض فروپاشی است و برای جلوگیری از این امر، سعی دارد تا از خون اژدها کمک بگیرد. داستان بازی کاملا قابل فهم و واضح است و در نظر اول چیز خاصی و گنگی ندارد اما با معرفی گونه‌های بیشتر جاودانگی و رفتن به محیط آخر بازی، داستان‌های جانبی و گذشته‌ی دنیای بازی آنچنان گسترده و پیچیده می‌شود که دست کمی از سری سولز ندارد. این داستان‌ها با اینکه شاید توجه کمی به آنها شود، بسیار جذاب و درگیر کننده هستند. از یک‌جا به بعد جزییات داستان بازی ممکن است آنقدر شما را درگیر خود کند که اصلا یادتان برود که شما برای المان گیم‌پلی، این بازی را تهیه کرده‌اید! شخصیت پردازی‌های قوی در کنار خاکستری بودن اکثر شخصیت‌های بازی از جمله شخصیت اصلی، باعث می‌شود تا Sekiro روی دست سری سولز بالا بیاید و تبدیل به بهترین داستان سرایی فرام‌سافتور شود. از این رو دقت کردن به تمام جزئیات داستانی مهم است و تکرار بازی به دفعات بالا و رسیدن به پایان‌های مختلف، می‌تواند معماهای زیادی را حل کند. بازی Sekiro: Shadows Die Twice از آن دسته بازی‌هایی است که دقت بالا و زمان زیاد گذاشتن برای درک داستانش، کاملا ارزشمند و لذت‌بخش است.

فضاسازی‌های Sekiro با دیگر بازی‌هایی که در زمان Sengoku ژاپن جریان دارند کاملا فرق دارد. با اینکه اکثر دشمنان بازی انسان هستند، اما محیط‌هایی وجود دارند که دشمنان آن هیولاهای مختلفی هستند که از فرهنگ‌های ژاپن الهام گرفته‌ شده‌اند. این مسئله شاید باعث شود تا در مرحله‌ی اول فکر کنید تا فضاسازی‌های بازی شباهت زیادی به Nioh داشته باشند که البته پس از چند ساعت تجربه‌ی بازی متوجه خواهید شد که این مسئله اصلا در بازی وجود ندارد. این عنوان تمام تلاشش را کرده است تا محیط‌های کاملا خاص آمیخته با فرهنگ غنی و بی‌رحم ژاپن را به شما ارائه دهد که شاید کمتر بازی توانسته است با این زیبایی به چنین هدفی برسد. موسیقی‌های بازی به جذاب‌تر شدن مبارزات و فضاسازی قوی‌تر، کمک شایانی کرده‌اند و برخی موسیقی‌ها آنقدر جذاب است که ترجیح می‌دهید مبارزات بازی را کمی طولانی‌تر کنید تا بیشتر از آن لذت ببرید. با اینکه تعداد محیط‌های بازی از دیگر بازی‌های فرام‌سافتور کمتر است، اما تنوع آنها بسیار بیشتر است. یکی از محیط‌های بازی کاملا افسانه‌ای است و مناظر چشم‌نوازی را در کنار موسیقی‌های بسیار گوش‌نواز خود به شما ارائه می‌دهد. بازی تنوع بسیار بالایی در بخش موسیقی متن دارد؛ از موسیقی‌های حماسی تا احساسی و آرامش‌بخش در بازی شنیده می‌شود.

نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice

در نهایت باید گفت که بازی Sekiro: Shadows Die Twice بهترین بازی ساخته شده توسط FromSoftware تا به امروز است. سختی این بازی تعادل بسیار بیشتر و بهتری نسبت به بازی‌های قبلی این استودیو دارد که هر بازیبازی را می‌تواند پس از چندین ساعت به خود جذب کند.

نقد و بررسی بازی Sekiro: Shadows Die Twice

بازی Sekiro: Shadows Die Twice بهترین بازی ساخته شده توسط FromSoftware تا به امروز است. تمام بخش‌های بازی، از مبارزات گرفته تا روایت داستانی یا محیط‌های چشم‌نواز و فضاسازی‌های بی‌نظیر، بسیار جذاب و دوست‌داشتنی هستند و هر بخش آن، جداگانه می‌تواند دلیل کافی برای تجربه‌ی این عنوان تقریبا بی‌نقص باشد.
۱۰
شاهکار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شکلک‌ها

SmileBig SmileGrinLaughFrownBig FrownCryNeutralWinkKissRazzChicCoolAngryReally AngryConfusedQuestionThinkingPainShockYesNoLOLSillyBeautyLashesCuteShyBlushKissedIn LoveDroolGiggleSnickerHeh!SmirkWiltWeepIDKStruggleSide FrownDazedHypnotizedSweatEek!Roll EyesSarcasmDisdainSmugMoney MouthFoot in MouthShut MouthQuietShameBeat UpMeanEvil GrinGrit TeethShoutPissed OffReally PissedMad RazzDrunken RazzSickYawnSleepyAlienAngelClownCowboyCyclopsDevilDoctorFemale FighterMale FighterMohawkMusicNerdPartyPirateSkywalkerSnowmanSoldierVampireZombie KillerGhostSkeleton