بازی Death Stranding

بازی Death Stranding | اثری از آینده

در این مقاله برای نگاهی دوباره به جدیدترین ساخته کوجیما یعنی بازی Death Stranding با بازی رایانه همراه باشید.

مرثیه‌ای برای تمدن

کارگردانان و بازیسازان مطرح پس از بازدید از استودیوی جدید تاسیس کوجیما، بارها اعلام کردند مخاطبان برای تجربه بازی Death Stranding آماده نیستند. حالا با عرضه بازی و پس از بروز بحران جهانی ناشی از شیوع ویروس کووید-۱۹، منظورشان را متوجه می‌شوم. کوجیما شاید بار دیگر، پس از مجموعه Metal Gear Solid و بخصوص شماره دوم آن، تلاش کرده تا فراتر از یک سرگرمی ظاهر شود و قدرت مدیوم گیم را بیشتر و رساتر به تصویر بکشد.

در پس لایه‌ها، شخصیت‌ها، وقایع و هرچیز دیگری در داستان بازی‌ها، حرف و سخنی پنهان است. حرف و سخنی که می‌تواند بسته به هوشمندی نویسنده و طراح بازی، جمعیت مشخصی را هدف رفته باشد. DS مثل هر ساخته دیگر کوجیما، از این ویژگی مستثنی نیست. کوجیما در آخرین ساخته خودش، تمدن بشری را هدف گرفته. اجازه دهید DS را با چهار تیتر مطالعه کنیم.

Death Stranding

انسان

بارها راجع به تفاوت میان انسان و سایر موجودات صحبت شده است. اما کمتر راجع به آن چه که به انسان معنا می‌بخشد بحث شده است. فاکتور معنابخش، در نگاه کوجیما ارتباط است. انسان به عنوان یک موجود اجتماعی، همواره معنابخشی به حیات خودش را در گروی ارتباط جمعی و بخصوص اشتراک‌گذاری دانش دانسته است. در طول تاریخ، ابزار ارتباط جمعی همواره جزو مهمترین اختراعات بوده‌اند. ابزارهایی که با گذر زمان ارزششان بیشتر مشخص شده و راه را برای گشایش‌های علمی و اجتماعی بزرگتر باز کرده‌اند. درونمایه DS درباره اختراع بزرگ بعدی در وضعیتی بغرنج است. حادثه‌ای رخ داده است و ادامه حیات بشر برروی کره‌خاکی بیشتر از هر زمان دیگری تهدید می‌شود. در روزهای پایانی، نیروهای مدیریتی و باقیمانده آنچه که روزگاری «دولت» نام داشته، تلاش دارد تا قاره آمریکای شمالی را با شبکه ارتباطی جدیدی به یکدیگر متصل کند. انسان‌ها به تنهایی شانسی برای بقا ندارند و تنها راه برای زنده‌ماندن و یک روز بیشتر جنگیدن با این تهدید نامرئی، ارتباط بازماندگان با یکدیگر است. بازیکن روزهای اول تاسیس یک شبکه ارتباط جمعی را تجربه می‌کند. Sam Porter چرخ‌دنده‌ای کوچک است و بیشتر از هر زمان دیگری قرار است نقش مهم خود در راه افتادن ماشین بزرگ ارتباط اجتماعی را ایفا کند. حق با کوجیما بود. DS را نمی‌توان ژانربندی کرد و متعلق به سبک خاصی دانست. چرا که این درونمایه داستانی، در گیم‌پلی هم نفوذ کرده‌ و اثر یکپارچه‌ای که در دسترس مخاطب قرار گرفته، حامل پیامی مهم است. پیامی که ابایی برای بلند فریاد زدن آن ندارد:

انسان‌ها برای بقا، نیاز به همکاری و ارتباط جمعی دارند.

چوب

…و از طناب برای نزدیک‌تر کردن چیزهای مفید استفاده می‌کند.

عادت کرده‌ایم اسلحه‌های سرد و گرم را ابزاری برای پیشروی در بازی‌های مخلتف ببینیم. کوجیما از روز اول معرفی بازی Death Stranding هم به دنبال تغییر دیدگاه بازیکنان در این مورد بود. «طناب» قرار است در جایگاه ایدئولوژیک و عملی‌تر، جایگزینی برای این رسم بدشگون در بازی‌ها باشد. اینطور نیست که اسلحه‌ها در بازی وجود نداشته باشند. معدود نمونه‌هایی که نزدیک به شکل مرسوم‌تر «اسلحه» هستند، قدرت تخریب‌گر ندارند و بیشتر کاربرد دفاعی دارند. اسلحه‌هایی با گلوله‌هایی پلاستیکی و یا خشاب‌هایی که از خون خود سَم تغذیه می‌کنند. جالب است. بازیکن می‌تواند به دشمنان آسیب بزند، در مقاطعی محدود از بازی، تا زمانی که حاضر باشد از جان خودش مایه بگذارد! مکانیزم گیم‌پلی‌ای که به شعار سازنده پایبند است؛ بیایید تا طناب‌ها را جایگزین چوب‌ها کنیم، وگرنه که در نهایت خودمان آسیب می‌بینیم! در راستای ایجاد یک ارتباط جمعی سالم و رسیدن به ایده‌آل جامعه انسانی، نیاز به تغییری بنیادین است. نیاز است تا اسلحه‌ها را کنار بگذاریم و صلح را پیشه کنیم. چرا که در جهان DS، شلیک هر گلوله حیات معدود بازماندگان تمدن بشری را تهدید می‌کند. کوجیما تلاش کرده تا با رسیدن از جزء به کل، به دنبال جلوگیری حتی از شلیک یک گلوله در دنیای خلق شده توسط خودش باشد. دنیایی که بازیکنان در آن قرار است از کوخ، کاخ بسازند. دنیایی عاری از اسلحه، گلوله و مرگ. دنیایی که راه صلح، از شبکه‌ای تازه تاسیس می‌گذرد.

بازی Death Stranding

طناب

کوجیما بارها تلاش می‌کند در روایت داستانی‌اش، بگوید که پیوند و ارتباط میان انسان‌ها، باید فراتر از مرزبندی کشورها ظاهر شود. شاید سم درحال ایجاد شبکه‌ای یکپارچه برای آمریکای شمالی باشد، اما خودش معتقد است اینکار را برای ادامه حیات تمدن بشری انجام می‌دهد و هدفی والاتر دارد. انسانیت زیر پرچم (UCA (United Cities Of America به حیات خودش ادامه خواهد داد برای حفظ تمدن بشری یک روز دیگر خواهد جنگید. کوجیما ارتباط با طناب‌ها را قابل نفوذ و عبور از هر مرزبندی‌ای می‌داند و معتقد است زمانی که اسلحه‌ها جای خودشان را به صلح بدهند، کشورها به آن معنای سنتی کارآیی نخواهند داشت. معنابخشی به انسانیت با ارتباط می‌تواند پشت‌پایی به چوب‌ها با عبور از طناب‌ها بزند. استعاره‌هایی که قرار است در لایه‌های معنایی، به صلح و پشت‌پا زدن به مرزبندی‌های مرسوم می‌پردازند.

جایی از بازی، هارتمن می‌گوید که مهم نیست چندسال دیگر ما زنده باشیم یا نه. مهم آن است که اثری از خودمان در تاریخ به جا گذاشته باشیم. مهم نیست زنده باشیم یا نه، مهم آن است که سالیان بعد، انسان‌ها یا هرگونه هوشمند دیگری که آن زمان ساکن زمین است، باقیمانده‌هایمان را میان لایه‌های زیرین زمین پیدا کند و بفهمد که برای بقا، از هیچ‌کاری کوتاهی نکردیم. بداند تفاوت‌هایمان را کنار گذاشتیم، همکاری کردیم و برای هرچند سال هم که شده، انقراض را به تعویق انداختیم.

انسان همواره در تلاش برای باقی‌ماندن در تاریخ است. جنگ می‌کند و خون می‌ریزد تا فاتح شود و تاریخ را بنویسد. به اشغال درمی‌آورد و بی‌گناهان را به زنجیر استبداد می‌کشد تا برای خودش تاریخی جعلی خلق کند. اما کوجیما در جهان DS معتقد است مادامی که انسان‌ها مشغول انجام کارهای خیر باشند و به قولی برای بقای بشریت و با گذر از صلح راه‌سازی کنند، نامشان ماندگار خواهد شد؛ نامشان به نیکی ماندگار خواهد شد و تاثیر خودش را خواهد گذاشت.

بازی Death Stranding

ارتباط

این روزها با شیوع ویروس کووید-۱۹، انسان‌ها فارغ از رنگ پوست، پرچم، نژاد و با نادیده‌گرفتن مرزبندی‌ها، در کنار یکدیگر، با دشمنی نامرئی و پنهان از چشم مسلح مبارزه می‌کنند. نیمی از جمعیت جهان در قرنطینه خانگی بسر می‌برند و نیمی‌دیگر هرلحظه ممکن است مورد تهاجم این دشمن نامرئی قرار بگیرند. استرس و اضطراب از تهدیدی بی‌سابقه انسان به کام تنهایی کشانده و حالا یک شبکه جهانی بیشتر از هر زمان دیگری موردنیاز است. سایت‌ها و منابع اینترنتی مختلف منابع آموزشی خودشان را به رایگان در اختیار مردم گذاشته‌اند. شبکه‌های رسانه‌ای مختلف با برنامه‌های مختلف تلاش می‌کنند تا مردم را در جریان آزاد اطلاعات قرار دهند و شرایط را برایشان آسان‌تر کنند. انگار نه انگار که مردم کشورهای مختلف ممکن است کیلومترها فاصله با یکدیگر داشته باشند، آن‌ها تلاش می‌کنند تا با پشت‌سر گذاشتن این فاصله‌ها با استفاده از شبکه‌های ارتباط جمعی مختلف، همدرد باشند و به مبارزه با این تهدید مشترک بروند.

بازی Death Stranding

طرفداران سرسخت کوجیما همواره معتقدند آثار او متعلق به آینده است. حالا شاید بتوان راحت‌تر متوجه منظورشان شد. آخرین اثر و ساخته کوجیما انگار که آینده نزدیک را پیشبینی می‌کرد. شاید خطری که حالا سلامت انسان‌ها را تهدید می‌کند آنقدرها هم به اندازه دنیای DS دراماتیک و سینمایی نباشد، اما همان فضا را تداعی می‌کند. انسان‌ها فارغ از رنگ پوست، پرچم، ملیت و نژادشان دوشادوش یکدیگر در حال مبارزه با این دشمن مشترک هستند و برای از بین بردن آن، از هیچ همکاری و کمکی کوتاهی نمی‌کنند. DS و کوجیما پیامی برای آیندگان دارند. آیندگانی که در قاب بازی، شمایل BB را به خودشان می‌گیرند. کودکانی که به سم برای شناسایی تهدیدهای محیطی و فرار از مرگ کمک می‌کنند اما نیاز مراقبت و نگرانی دائمی دارند. کودکان آنطور که کوجیما می‌خواهد، می‌توانند راه را برای روشن کنند. با معصومیت، لطافت و صداقتشان. برای انسانی‌ترین بازی نسل هشتم، برای انسانی‌ترین ساخته کوجیما، برای Death Stranding و جایگاه ابدی‌اش میان صاحبان سبک، پیام کوجیما را تکرار می‌کنیم:

پیش از آنکه تهدید بزرگتری‌ گریبان‌گیر بشریت شود و ادامه حیات آن را تهدید کند، تفاوت‌هایتان را کنار بگذارید و برای ماندگاری در صفحات تاریخ تلاش کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شکلک‌ها

SmileBig SmileGrinLaughFrownBig FrownCryNeutralWinkKissRazzChicCoolAngryReally AngryConfusedQuestionThinkingPainShockYesNoLOLSillyBeautyLashesCuteShyBlushKissedIn LoveDroolGiggleSnickerHeh!SmirkWiltWeepIDKStruggleSide FrownDazedHypnotizedSweatEek!Roll EyesSarcasmDisdainSmugMoney MouthFoot in MouthShut MouthQuietShameBeat UpMeanEvil GrinGrit TeethShoutPissed OffReally PissedMad RazzDrunken RazzSickYawnSleepyAlienAngelClownCowboyCyclopsDevilDoctorFemale FighterMale FighterMohawkMusicNerdPartyPirateSkywalkerSnowmanSoldierVampireZombie KillerGhostSkeleton